губи́ть
to wreck, to destroy, to ruin
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | губи́ть |
|---|---|
| Present, я | гублю́ |
| Present, ты | гу́бишь |
| Present, он, она, оно | гу́бит |
| Present, мы | гу́бим |
| Present, вы | гу́бите |
| Present, они | гу́бят |
| Future, я | бу́ду губи́ть |
| Future, ты | бу́дешь губи́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет губи́ть |
| Future, мы | бу́дем губи́ть |
| Future, вы | бу́дете губи́ть |
| Future, они | бу́дут губи́ть |
| Past masculine | губи́л |
| Past feminine | губи́ла |
| Past neuter | губи́ло |
| Past plural | губи́ли |
| Imperative singular | губи́ |
| Imperative plural | губи́те |