сгуби́ть
to wreck, to destroy, to ruin
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | сгуби́ть |
|---|---|
| Future, я | сгублю́ |
| Future, ты | сгу́бишь |
| Future, он, она, оно | сгу́бит |
| Future, мы | сгу́бим |
| Future, вы | сгу́бите |
| Future, они | сгу́бят |
| Past masculine | сгуби́л |
| Past feminine | сгуби́ла |
| Past neuter | сгуби́ло |
| Past plural | сгуби́ли |
| Imperative singular | сгуби́ |
| Imperative plural | сгуби́те |
Imperfective: губи́ть