погуби́ть
to wreck, to destroy, to ruin
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | погуби́ть |
|---|---|
| Future, я | погублю́ |
| Future, ты | погу́бишь |
| Future, он, она, оно | погу́бит |
| Future, мы | погу́бим |
| Future, вы | погу́бите |
| Future, они | погу́бят |
| Past masculine | погуби́л |
| Past feminine | погуби́ла |
| Past neuter | погуби́ло |
| Past plural | погуби́ли |
| Imperative singular | погуби́ |
| Imperative plural | погуби́те |
Imperfective: губи́ть