учу́ять
to smell, to nose out, to sense
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | учу́ять |
|---|---|
| Future, я | учу́ю |
| Future, ты | учу́ешь |
| Future, он, она, оно | учу́ет |
| Future, мы | учу́ем |
| Future, вы | учу́ете |
| Future, они | учу́ют |
| Past masculine | учу́ял |
| Past feminine | учу́яла |
| Past neuter | учу́яло |
| Past plural | учу́яли |
| Imperative singular | учу́й |
| Imperative plural | учу́йте |
Imperfective: учу́ивать