учи́ть
to teach, to instruct (often not in an academic setting)
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | учи́ть |
|---|---|
| Present, я | учу́ |
| Present, ты | у́чишь |
| Present, он, она, оно | у́чит |
| Present, мы | у́чим |
| Present, вы | у́чите |
| Present, они | у́чат |
| Future, я | бу́ду учи́ть |
| Future, ты | бу́дешь учи́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет учи́ть |
| Future, мы | бу́дем учи́ть |
| Future, вы | бу́дете учи́ть |
| Future, они | бу́дут учи́ть |
| Past masculine | учи́л |
| Past feminine | учи́ла |
| Past neuter | учи́ло |
| Past plural | учи́ли |
| Imperative singular | учи́ |
| Imperative plural | учи́те |
Perfective: вы́учить, научи́ть, обучи́ть
Examples
- Она́ у́чит меня́ англи́йскому языку́. — She teaches me English.
- учи́ть роль — to memorize one's lines