обучи́ть
to teach, to instruct (often not in an academic setting)
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | обучи́ть |
|---|---|
| Future, я | обучу́ |
| Future, ты | обу́чишь |
| Future, он, она, оно | обу́чит |
| Future, мы | обу́чим |
| Future, вы | обу́чите |
| Future, они | обу́чат |
| Past masculine | обучи́л |
| Past feminine | обучи́ла |
| Past neuter | обучи́ло |
| Past plural | обучи́ли |
| Imperative singular | обучи́ |
| Imperative plural | обучи́те |