ута́скивать
to drag away, to carry off, to make away (with)
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | ута́скивать |
|---|---|
| Present, я | ута́скиваю |
| Present, ты | ута́скиваешь |
| Present, он, она, оно | ута́скивает |
| Present, мы | ута́скиваем |
| Present, вы | ута́скиваете |
| Present, они | ута́скивают |
| Future, я | бу́ду ута́скивать |
| Future, ты | бу́дешь ута́скивать |
| Future, он, она, оно | бу́дет ута́скивать |
| Future, мы | бу́дем ута́скивать |
| Future, вы | бу́дете ута́скивать |
| Future, они | бу́дут ута́скивать |
| Past masculine | ута́скивал |
| Past feminine | ута́скивала |
| Past neuter | ута́скивало |
| Past plural | ута́скивали |
| Imperative singular | ута́скивай |
| Imperative plural | ута́скивайте |
Perfective: утащи́ть