успе́ть
to have time, to find time
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | успе́ть |
|---|---|
| Future, я | успе́ю |
| Future, ты | успе́ешь |
| Future, он, она, оно | успе́ет |
| Future, мы | успе́ем |
| Future, вы | успе́ете |
| Future, они | успе́ют |
| Past masculine | успе́л |
| Past feminine | успе́ла |
| Past neuter | успе́ло |
| Past plural | успе́ли |
| Imperative singular | успе́й |
| Imperative plural | успе́йте |
Imperfective: успева́ть