удра́ть
to flee, to run for one's life
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | удра́ть |
|---|---|
| Future, я | удеру́ |
| Future, ты | удерёшь |
| Future, он, она, оно | удерёт |
| Future, мы | удерём |
| Future, вы | удерёте |
| Future, они | удеру́т |
| Past masculine | удра́л |
| Past feminine | удрала́ |
| Past neuter | удра́ло |
| Past plural | удра́ли |
| Imperative singular | удери́ |
| Imperative plural | удери́те |
Imperfective: удира́ть