удира́ть
to flee, to run for one's life
Verb | imperfective | intransitive
| Infinitive | удира́ть |
|---|---|
| Present, я | удира́ю |
| Present, ты | удира́ешь |
| Present, он, она, оно | удира́ет |
| Present, мы | удира́ем |
| Present, вы | удира́ете |
| Present, они | удира́ют |
| Future, я | бу́ду удира́ть |
| Future, ты | бу́дешь удира́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет удира́ть |
| Future, мы | бу́дем удира́ть |
| Future, вы | бу́дете удира́ть |
| Future, они | бу́дут удира́ть |
| Past masculine | удира́л |
| Past feminine | удира́ла |
| Past neuter | удира́ло |
| Past plural | удира́ли |
| Imperative singular | удира́й |
| Imperative plural | удира́йте |
Perfective: удра́ть