удивля́ться
to wonder (at), to be surprised, to be amazed
Verb | imperfective | reflexive
| Infinitive | удивля́ться |
|---|---|
| Present, я | удивля́юсь |
| Present, ты | удивля́ешься |
| Present, он, она, оно | удивля́ется |
| Present, мы | удивля́емся |
| Present, вы | удивля́етесь |
| Present, они | удивля́ются |
| Future, я | бу́ду удивля́ться |
| Future, ты | бу́дешь удивля́ться |
| Future, он, она, оно | бу́дет удивля́ться |
| Future, мы | бу́дем удивля́ться |
| Future, вы | бу́дете удивля́ться |
| Future, они | бу́дут удивля́ться |
| Past masculine | удивля́лся |
| Past feminine | удивля́лась |
| Past neuter | удивля́лось |
| Past plural | удивля́лись |
| Imperative singular | удивля́йся |
| Imperative plural | удивля́йтесь |
Perfective: удиви́ться
Examples
- удивля́ться кому́-либо/чему́-либо — to be amazed by someone/something