удиви́ться
to wonder (at), to be surprised, to be amazed
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | удиви́ться |
|---|---|
| Future, я | удивлю́сь |
| Future, ты | удиви́шься |
| Future, он, она, оно | удиви́тся |
| Future, мы | удиви́мся |
| Future, вы | удиви́тесь |
| Future, они | удивя́тся |
| Past masculine | удиви́лся |
| Past feminine | удиви́лась |
| Past neuter | удиви́лось |
| Past plural | удиви́лись |
| Imperative singular | удиви́сь |
| Imperative plural | удиви́тесь |
Imperfective: удивля́ться