удивля́ть
to astonish, to surprise, to amaze
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | удивля́ть |
|---|---|
| Present, я | удивля́ю |
| Present, ты | удивля́ешь |
| Present, он, она, оно | удивля́ет |
| Present, мы | удивля́ем |
| Present, вы | удивля́ете |
| Present, они | удивля́ют |
| Future, я | бу́ду удивля́ть |
| Future, ты | бу́дешь удивля́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет удивля́ть |
| Future, мы | бу́дем удивля́ть |
| Future, вы | бу́дете удивля́ть |
| Future, они | бу́дут удивля́ть |
| Past masculine | удивля́л |
| Past feminine | удивля́ла |
| Past neuter | удивля́ло |
| Past plural | удивля́ли |
| Imperative singular | удивля́й |
| Imperative plural | удивля́йте |
Perfective: удиви́ть