удиви́ть
to astonish, to surprise, to amaze
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | удиви́ть |
|---|---|
| Future, я | удивлю́ |
| Future, ты | удиви́шь |
| Future, он, она, оно | удиви́т |
| Future, мы | удиви́м |
| Future, вы | удиви́те |
| Future, они | удивя́т |
| Past masculine | удиви́л |
| Past feminine | удиви́ла |
| Past neuter | удиви́ло |
| Past plural | удиви́ли |
| Imperative singular | удиви́ |
| Imperative plural | удиви́те |
Imperfective: удивля́ть