удержа́ть
to retain, to hold, to withhold
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | удержа́ть |
|---|---|
| Future, я | удержу́ |
| Future, ты | уде́ржишь |
| Future, он, она, оно | уде́ржит |
| Future, мы | уде́ржим |
| Future, вы | уде́ржите |
| Future, они | уде́ржат |
| Past masculine | удержа́л |
| Past feminine | удержа́ла |
| Past neuter | удержа́ло |
| Past plural | удержа́ли |
| Imperative singular | удержи́ |
| Imperative plural | удержи́те |
Imperfective: уде́рживать