уговори́ть
to persuade, to talk (into), to urge
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | уговори́ть |
|---|---|
| Future, я | уговорю́ |
| Future, ты | уговори́шь |
| Future, он, она, оно | уговори́т |
| Future, мы | уговори́м |
| Future, вы | уговори́те |
| Future, они | уговоря́т |
| Past masculine | уговори́л |
| Past feminine | уговори́ла |
| Past neuter | уговори́ло |
| Past plural | уговори́ли |
| Imperative singular | уговори́ |
| Imperative plural | уговори́те |
Imperfective: угова́ривать