уве́домить
to inform, to notify (to give (someone) notice of (something))
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | уве́домить |
|---|---|
| Future, я | уве́домлю |
| Future, ты | уве́домишь |
| Future, он, она, оно | уве́домит |
| Future, мы | уве́домим |
| Future, вы | уве́домите |
| Future, они | уве́домят |
| Past masculine | уве́домил |
| Past feminine | уве́домила |
| Past neuter | уве́домило |
| Past plural | уве́домили |
| Imperative singular | уве́доми, уве́домь |
| Imperative plural | уве́домьте |
Imperfective: уведомля́ть