торопи́ть
to hurry, to hasten, to precipitate, to rush
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | торопи́ть |
|---|---|
| Present, я | тороплю́ |
| Present, ты | торо́пишь |
| Present, он, она, оно | торо́пит |
| Present, мы | торо́пим |
| Present, вы | торо́пите |
| Present, они | торо́пят |
| Future, я | бу́ду торопи́ть |
| Future, ты | бу́дешь торопи́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет торопи́ть |
| Future, мы | бу́дем торопи́ть |
| Future, вы | бу́дете торопи́ть |
| Future, они | бу́дут торопи́ть |
| Past masculine | торопи́л |
| Past feminine | торопи́ла |
| Past neuter | торопи́ло |
| Past plural | торопи́ли |
| Imperative singular | торопи́ |
| Imperative plural | торопи́те |
Perfective: поторопи́ть
Examples
- торопи́ть собы́тия — to rush things
- он торо́пит меня́ с отве́том — he is hurrying/pressing me for an answer