поторопи́ть
to hurry, to hasten, to precipitate, to rush
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | поторопи́ть |
|---|---|
| Future, я | потороплю́ |
| Future, ты | поторо́пишь |
| Future, он, она, оно | поторо́пит |
| Future, мы | поторо́пим |
| Future, вы | поторо́пите |
| Future, они | поторо́пят |
| Past masculine | поторопи́л |
| Past feminine | поторопи́ла |
| Past neuter | поторопи́ло |
| Past plural | поторопи́ли |
| Imperative singular | поторопи́ |
| Imperative plural | поторопи́те |
Imperfective: торопи́ть
Examples
- поторопи́ть собы́тия — to rush things
- он поторопи́л меня́ с отве́том — he hurried/pressed me for an answer