сту́кнуться
to knock (against), to bump (against)
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | сту́кнуться |
|---|---|
| Future, я | сту́кнусь |
| Future, ты | сту́кнешься |
| Future, он, она, оно | сту́кнется |
| Future, мы | сту́кнемся |
| Future, вы | сту́кнетесь |
| Future, они | сту́кнутся |
| Past masculine | сту́кнулся |
| Past feminine | сту́кнулась |
| Past neuter | сту́кнулось |
| Past plural | сту́кнулись |
| Imperative singular | сту́кнись |
| Imperative plural | сту́книтесь |
Imperfective: стуча́ться, сту́каться
Examples
- сту́кнуться голово́й (обо что́-либо) — to bang/bump one's head (against something)