стрясти́сь
to befall, to happen (to)
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | стрясти́сь |
|---|---|
| Future, я | стрясу́сь |
| Future, ты | стрясёшься |
| Future, он, она, оно | стрясётся |
| Future, мы | стрясёмся |
| Future, вы | стрясётесь |
| Future, они | стрясу́тся |
| Past masculine | стря́сся |
| Past feminine | стрясла́сь |
| Past neuter | стрясло́сь |
| Past plural | стрясли́сь |
| Imperative singular | стряси́сь |
| Imperative plural | стряси́тесь |
Imperfective: стряса́ться
Examples
- что стрясло́сь? — what's happened?
- с ним стрясла́сь беда́ — misfortune happened to him