спры́гнуть
to jump off, to leap off
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | спры́гнуть |
|---|---|
| Future, я | спры́гну |
| Future, ты | спры́гнешь |
| Future, он, она, оно | спры́гнет |
| Future, мы | спры́гнем |
| Future, вы | спры́гнете |
| Future, они | спры́гнут |
| Past masculine | спры́гнул |
| Past feminine | спры́гнула |
| Past neuter | спры́гнуло |
| Past plural | спры́гнули |
| Imperative singular | спры́гни |
| Imperative plural | спры́гните |
Imperfective: спры́гивать