случи́ться
to happen, to occur, to come about
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | случи́ться |
|---|---|
| Future, я | случу́сь |
| Future, ты | случи́шься |
| Future, он, она, оно | случи́тся |
| Future, мы | случи́мся |
| Future, вы | случи́тесь |
| Future, они | случа́тся |
| Past masculine | случи́лся |
| Past feminine | случи́лась |
| Past neuter | случи́лось |
| Past plural | случи́лись |
| Imperative singular | случи́сь |
| Imperative plural | случи́тесь |
Imperfective: случа́ться
Examples
- что случи́лось? — what happened?