случа́ться
to happen, to occur, to come about
Verb | imperfective | reflexive
| Infinitive | случа́ться |
|---|---|
| Present, я | случа́юсь |
| Present, ты | случа́ешься |
| Present, он, она, оно | случа́ется |
| Present, мы | случа́емся |
| Present, вы | случа́етесь |
| Present, они | случа́ются |
| Future, я | бу́ду случа́ться |
| Future, ты | бу́дешь случа́ться |
| Future, он, она, оно | бу́дет случа́ться |
| Future, мы | бу́дем случа́ться |
| Future, вы | бу́дете случа́ться |
| Future, они | бу́дут случа́ться |
| Past masculine | случа́лся |
| Past feminine | случа́лась |
| Past neuter | случа́лось |
| Past plural | случа́лись |
| Imperative singular | случа́йся |
| Imperative plural | случа́йтесь |
Perfective: случи́ться
Examples
- как ча́сто случа́ется — as is often the case, as often happens