расстреля́ть
to shoot someone dead, to execute (by shooting)
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | расстреля́ть |
|---|---|
| Future, я | расстреля́ю |
| Future, ты | расстреля́ешь |
| Future, он, она, оно | расстреля́ет |
| Future, мы | расстреля́ем |
| Future, вы | расстреля́ете |
| Future, они | расстреля́ют |
| Past masculine | расстреля́л |
| Past feminine | расстреля́ла |
| Past neuter | расстреля́ло |
| Past plural | расстреля́ли |
| Imperative singular | расстреля́й |
| Imperative plural | расстреля́йте |
Imperfective: расстре́ливать