расстре́ливать
to shoot, to execute (by shooting)
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | расстре́ливать |
|---|---|
| Present, я | расстре́ливаю |
| Present, ты | расстре́ливаешь |
| Present, он, она, оно | расстре́ливает |
| Present, мы | расстре́ливаем |
| Present, вы | расстре́ливаете |
| Present, они | расстре́ливают |
| Future, я | бу́ду расстре́ливать |
| Future, ты | бу́дешь расстре́ливать |
| Future, он, она, оно | бу́дет расстре́ливать |
| Future, мы | бу́дем расстре́ливать |
| Future, вы | бу́дете расстре́ливать |
| Future, они | бу́дут расстре́ливать |
| Past masculine | расстре́ливал |
| Past feminine | расстре́ливала |
| Past neuter | расстре́ливало |
| Past plural | расстре́ливали |
| Imperative singular | расстре́ливай |
| Imperative plural | расстре́ливайте |
Perfective: расстреля́ть