расстава́ться
to part, to separate
Verb | imperfective | reflexive
| Infinitive | расстава́ться |
|---|---|
| Present, я | расстаю́сь |
| Present, ты | расстаёшься |
| Present, он, она, оно | расстаётся |
| Present, мы | расстаёмся |
| Present, вы | расстаётесь |
| Present, они | расстаю́тся |
| Future, я | бу́ду расстава́ться |
| Future, ты | бу́дешь расстава́ться |
| Future, он, она, оно | бу́дет расстава́ться |
| Future, мы | бу́дем расстава́ться |
| Future, вы | бу́дете расстава́ться |
| Future, они | бу́дут расстава́ться |
| Past masculine | расстава́лся |
| Past feminine | расстава́лась |
| Past neuter | расстава́лось |
| Past plural | расстава́лись |
| Imperative singular | расстава́йся |
| Imperative plural | расстава́йтесь |
Perfective: расста́ться