распра́виться
to beat violently, to punish
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | распра́виться |
|---|---|
| Future, я | распра́влюсь |
| Future, ты | распра́вишься |
| Future, он, она, оно | распра́вится |
| Future, мы | распра́вимся |
| Future, вы | распра́витесь |
| Future, они | распра́вятся |
| Past masculine | распра́вился |
| Past feminine | распра́вилась |
| Past neuter | распра́вилось |
| Past plural | распра́вились |
| Imperative singular | распра́вься |
| Imperative plural | распра́вьтесь |
Imperfective: расправля́ться
Examples
- пле́чи распра́вились — one's shoulders straightened up
- распра́виться без суда́ — to take the law into one's own hands