распоряжа́ться
to order, to decree
Verb | imperfective | reflexive
| Infinitive | распоряжа́ться |
|---|---|
| Present, я | распоряжа́юсь |
| Present, ты | распоряжа́ешься |
| Present, он, она, оно | распоряжа́ется |
| Present, мы | распоряжа́емся |
| Present, вы | распоряжа́етесь |
| Present, они | распоряжа́ются |
| Future, я | бу́ду распоряжа́ться |
| Future, ты | бу́дешь распоряжа́ться |
| Future, он, она, оно | бу́дет распоряжа́ться |
| Future, мы | бу́дем распоряжа́ться |
| Future, вы | бу́дете распоряжа́ться |
| Future, они | бу́дут распоряжа́ться |
| Past masculine | распоряжа́лся |
| Past feminine | распоряжа́лась |
| Past neuter | распоряжа́лось |
| Past plural | распоряжа́лись |
| Imperative singular | распоряжа́йся |
| Imperative plural | распоряжа́йтесь |
Perfective: распоряди́ться