расколо́ться
to cleave, to split, to crack
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | расколо́ться |
|---|---|
| Future, я | расколю́сь |
| Future, ты | раско́лешься |
| Future, он, она, оно | раско́лется |
| Future, мы | раско́лемся |
| Future, вы | раско́летесь |
| Future, они | раско́лются |
| Past masculine | расколо́лся |
| Past feminine | расколо́лась |
| Past neuter | расколо́лось |
| Past plural | расколо́лись |
| Imperative singular | расколи́сь |
| Imperative plural | расколи́тесь |
Imperfective: раска́лываться