раска́лываться
to cleave, to split, to crack
Verb | imperfective | reflexive
| Infinitive | раска́лываться |
|---|---|
| Present, я | раска́лываюсь |
| Present, ты | раска́лываешься |
| Present, он, она, оно | раска́лывается |
| Present, мы | раска́лываемся |
| Present, вы | раска́лываетесь |
| Present, они | раска́лываются |
| Future, я | бу́ду раска́лываться |
| Future, ты | бу́дешь раска́лываться |
| Future, он, она, оно | бу́дет раска́лываться |
| Future, мы | бу́дем раска́лываться |
| Future, вы | бу́дете раска́лываться |
| Future, они | бу́дут раска́лываться |
| Past masculine | раска́лывался |
| Past feminine | раска́лывалась |
| Past neuter | раска́лывалось |
| Past plural | раска́лывались |
| Imperative singular | раска́лывайся |
| Imperative plural | раска́лывайтесь |
Perfective: расколо́ться
Examples
- ну дава́й, раска́лывайся! — come on, give it to me straight!