раска́лывать
to split, to cleave, to break (sugar), to crack (nuts), to chop (firewood)
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | раска́лывать |
|---|---|
| Present, я | раска́лываю |
| Present, ты | раска́лываешь |
| Present, он, она, оно | раска́лывает |
| Present, мы | раска́лываем |
| Present, вы | раска́лываете |
| Present, они | раска́лывают |
| Future, я | бу́ду раска́лывать |
| Future, ты | бу́дешь раска́лывать |
| Future, он, она, оно | бу́дет раска́лывать |
| Future, мы | бу́дем раска́лывать |
| Future, вы | бу́дете раска́лывать |
| Future, они | бу́дут раска́лывать |
| Past masculine | раска́лывал |
| Past feminine | раска́лывала |
| Past neuter | раска́лывало |
| Past plural | раска́лывали |
| Imperative singular | раска́лывай |
| Imperative plural | раска́лывайте |
Perfective: расколо́ть