разреши́ть
to permit, to allow, to let
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | разреши́ть |
|---|---|
| Future, я | разрешу́ |
| Future, ты | разреши́шь |
| Future, он, она, оно | разреши́т |
| Future, мы | разреши́м |
| Future, вы | разреши́те |
| Future, они | разреша́т |
| Past masculine | разреши́л |
| Past feminine | разреши́ла |
| Past neuter | разреши́ло |
| Past plural | разреши́ли |
| Imperative singular | разреши́ |
| Imperative plural | разреши́те |
Imperfective: разреша́ть
Examples
- Разреши́ мне взять грузови́к. — Let me take the lorry.