развя́зывать
to untie, to unbind, to undo, to unleash
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | развя́зывать |
|---|---|
| Present, я | развя́зываю |
| Present, ты | развя́зываешь |
| Present, он, она, оно | развя́зывает |
| Present, мы | развя́зываем |
| Present, вы | развя́зываете |
| Present, они | развя́зывают |
| Future, я | бу́ду развя́зывать |
| Future, ты | бу́дешь развя́зывать |
| Future, он, она, оно | бу́дет развя́зывать |
| Future, мы | бу́дем развя́зывать |
| Future, вы | бу́дете развя́зывать |
| Future, они | бу́дут развя́зывать |
| Past masculine | развя́зывал |
| Past feminine | развя́зывала |
| Past neuter | развя́зывало |
| Past plural | развя́зывали |
| Imperative singular | развя́зывай |
| Imperative plural | развя́зывайте |
Perfective: развяза́ть
Examples
- развя́зывать ру́ки — to untie/free (someone's) hands