пры́гать
to jump, to spring, to leap
Verb | imperfective | intransitive
| Infinitive | пры́гать |
|---|---|
| Present, я | пры́гаю |
| Present, ты | пры́гаешь |
| Present, он, она, оно | пры́гает |
| Present, мы | пры́гаем |
| Present, вы | пры́гаете |
| Present, они | пры́гают |
| Future, я | бу́ду пры́гать |
| Future, ты | бу́дешь пры́гать |
| Future, он, она, оно | бу́дет пры́гать |
| Future, мы | бу́дем пры́гать |
| Future, вы | бу́дете пры́гать |
| Future, они | бу́дут пры́гать |
| Past masculine | пры́гал |
| Past feminine | пры́гала |
| Past neuter | пры́гало |
| Past plural | пры́гали |
| Imperative singular | пры́гай |
| Imperative plural | пры́гайте |
Perfective: попры́гать, пры́гнуть