попры́гать
to jump, to spring, to leap
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | попры́гать |
|---|---|
| Future, я | попры́гаю |
| Future, ты | попры́гаешь |
| Future, он, она, оно | попры́гает |
| Future, мы | попры́гаем |
| Future, вы | попры́гаете |
| Future, они | попры́гают |
| Past masculine | попры́гал |
| Past feminine | попры́гала |
| Past neuter | попры́гало |
| Past plural | попры́гали |
| Imperative singular | попры́гай |
| Imperative plural | попры́гайте |
Imperfective: пры́гать