пропа́сть
to get lost, to be done
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | пропа́сть |
|---|---|
| Future, я | пропаду́ |
| Future, ты | пропадёшь |
| Future, он, она, оно | пропадёт |
| Future, мы | пропадём |
| Future, вы | пропадёте |
| Future, они | пропаду́т |
| Past masculine | пропа́л |
| Past feminine | пропа́ла |
| Past neuter | пропа́ло |
| Past plural | пропа́ли |
| Imperative singular | пропади́ |
| Imperative plural | пропади́те |
Imperfective: пропада́ть