промолча́ть
to keep silent, to say nothing
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | промолча́ть |
|---|---|
| Future, я | промолчу́ |
| Future, ты | промолчи́шь |
| Future, он, она, оно | промолчи́т |
| Future, мы | промолчи́м |
| Future, вы | промолчи́те |
| Future, они | промолча́т |
| Past masculine | промолча́л |
| Past feminine | промолча́ла |
| Past neuter | промолча́ло |
| Past plural | промолча́ли |
| Imperative singular | промолчи́ |
| Imperative plural | промолчи́те |
Imperfective: молча́ть