произойти́
to take place, to happen, to occur
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | произойти́ |
|---|---|
| Future, я | произойду́ |
| Future, ты | произойдёшь |
| Future, он, она, оно | произойдёт |
| Future, мы | произойдём |
| Future, вы | произойдёте |
| Future, они | произойду́т |
| Past masculine | произошёл |
| Past feminine | произошла́ |
| Past neuter | произошло́ |
| Past plural | произошли́ |
| Imperative singular | произойди́ |
| Imperative plural | произойди́те |
Imperfective: происходи́ть