прогла́тывать
to swallow
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | прогла́тывать |
|---|---|
| Present, я | прогла́тываю |
| Present, ты | прогла́тываешь |
| Present, он, она, оно | прогла́тывает |
| Present, мы | прогла́тываем |
| Present, вы | прогла́тываете |
| Present, они | прогла́тывают |
| Future, я | бу́ду прогла́тывать |
| Future, ты | бу́дешь прогла́тывать |
| Future, он, она, оно | бу́дет прогла́тывать |
| Future, мы | бу́дем прогла́тывать |
| Future, вы | бу́дете прогла́тывать |
| Future, они | бу́дут прогла́тывать |
| Past masculine | прогла́тывал |
| Past feminine | прогла́тывала |
| Past neuter | прогла́тывало |
| Past plural | прогла́тывали |
| Imperative singular | прогла́тывай |
| Imperative plural | прогла́тывайте |
Perfective: проглоти́ть
Examples
- говори́ть, прогла́тывая слова — to swallow one's words