пробормота́ть
to mutter, to murmur, to babble
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | пробормота́ть |
|---|---|
| Future, я | пробормочу́ |
| Future, ты | пробормо́чешь |
| Future, он, она, оно | пробормо́чет |
| Future, мы | пробормо́чем |
| Future, вы | пробормо́чете |
| Future, они | пробормо́чут |
| Past masculine | пробормота́л |
| Past feminine | пробормота́ла |
| Past neuter | пробормота́ло |
| Past plural | пробормота́ли |
| Imperative singular | пробормочи́ |
| Imperative plural | пробормочи́те |
Imperfective: бормота́ть