бормота́ть
to mutter, to murmur, to babble, to ramble
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | бормота́ть |
|---|---|
| Present, я | бормочу́ |
| Present, ты | бормо́чешь |
| Present, он, она, оно | бормо́чет |
| Present, мы | бормо́чем |
| Present, вы | бормо́чете |
| Present, они | бормо́чут |
| Future, я | бу́ду бормота́ть |
| Future, ты | бу́дешь бормота́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет бормота́ть |
| Future, мы | бу́дем бормота́ть |
| Future, вы | бу́дете бормота́ть |
| Future, они | бу́дут бормота́ть |
| Past masculine | бормота́л |
| Past feminine | бормота́ла |
| Past neuter | бормота́ло |
| Past plural | бормота́ли |
| Imperative singular | бормочи́ |
| Imperative plural | бормочи́те |
Perfective: пробормота́ть