причини́ть
to cause, to do
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | причини́ть |
|---|---|
| Future, я | причиню́ |
| Future, ты | причини́шь |
| Future, он, она, оно | причини́т |
| Future, мы | причини́м |
| Future, вы | причини́те |
| Future, они | причиня́т |
| Past masculine | причини́л |
| Past feminine | причини́ла |
| Past neuter | причини́ло |
| Past plural | причини́ли |
| Imperative singular | причини́ |
| Imperative plural | причини́те |
Imperfective: причиня́ть