приходи́ться
to be necessary, to be required [with dative ‘for someone’ and infinitive ‘to do something’] (idiom…
Verb | imperfective | reflexive
| Infinitive | приходи́ться |
|---|---|
| Present, я | прихожу́сь |
| Present, ты | прихо́дишься |
| Present, он, она, оно | прихо́дится |
| Present, мы | прихо́димся |
| Present, вы | прихо́дитесь |
| Present, они | прихо́дятся |
| Future, я | бу́ду приходи́ться |
| Future, ты | бу́дешь приходи́ться |
| Future, он, она, оно | бу́дет приходи́ться |
| Future, мы | бу́дем приходи́ться |
| Future, вы | бу́дете приходи́ться |
| Future, они | бу́дут приходи́ться |
| Past masculine | приходи́лся |
| Past feminine | приходи́лась |
| Past neuter | приходи́лось |
| Past plural | приходи́лись |
| Imperative singular | приходи́сь |
| Imperative plural | приходи́тесь |
Perfective: прийти́сь
Examples
- приходи́ться кста́ти — to come in handy
- ему́ прихо́дится легко́ — he is having an easy time of it