прийти́сь
to be necessary, to be required [with dative ‘for someone’ and infinitive ‘to do something’] (idiom…
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | прийти́сь |
|---|---|
| Future, я | приду́сь |
| Future, ты | придёшься |
| Future, он, она, оно | придётся |
| Future, мы | придёмся |
| Future, вы | придётесь |
| Future, они | приду́тся |
| Past masculine | пришёлся |
| Past feminine | пришла́сь |
| Past neuter | пришло́сь |
| Past plural | пришли́сь |
| Imperative singular | приди́сь |
| Imperative plural | приди́тесь |
Imperfective: приходи́ться
Examples
- прийти́сь кста́ти — to come in handy
- ему́ пришло́сь легко́ — he has had an easy time of it