приста́вить
to put (against), to set (against, to), to lean (against)
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | приста́вить |
|---|---|
| Future, я | приста́влю |
| Future, ты | приста́вишь |
| Future, он, она, оно | приста́вит |
| Future, мы | приста́вим |
| Future, вы | приста́вите |
| Future, они | приста́вят |
| Past masculine | приста́вил |
| Past feminine | приста́вила |
| Past neuter | приста́вило |
| Past plural | приста́вили |
| Imperative singular | приста́вь |
| Imperative plural | приста́вьте |
Imperfective: приставля́ть