прижима́ть
to press (to), to clasp (to)
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | прижима́ть |
|---|---|
| Present, я | прижима́ю |
| Present, ты | прижима́ешь |
| Present, он, она, оно | прижима́ет |
| Present, мы | прижима́ем |
| Present, вы | прижима́ете |
| Present, они | прижима́ют |
| Future, я | бу́ду прижима́ть |
| Future, ты | бу́дешь прижима́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет прижима́ть |
| Future, мы | бу́дем прижима́ть |
| Future, вы | бу́дете прижима́ть |
| Future, они | бу́дут прижима́ть |
| Past masculine | прижима́л |
| Past feminine | прижима́ла |
| Past neuter | прижима́ло |
| Past plural | прижима́ли |
| Imperative singular | прижима́й |
| Imperative plural | прижима́йте |
Perfective: прижа́ть
Examples
- прижима́ть у́ши — to lay back its ears