прижа́ть
to press (to), to clasp (to)
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | прижа́ть |
|---|---|
| Future, я | прижму́ |
| Future, ты | прижмёшь |
| Future, он, она, оно | прижмёт |
| Future, мы | прижмём |
| Future, вы | прижмёте |
| Future, они | прижму́т |
| Past masculine | прижа́л |
| Past feminine | прижа́ла |
| Past neuter | прижа́ло |
| Past plural | прижа́ли |
| Imperative singular | прижми́ |
| Imperative plural | прижми́те |
Imperfective: прижима́ть
Examples
- прижа́ть у́ши — to lay back its ears
- е́сли прижмёт — if it comes to the push; at a pinch/push ; in a pinch