привы́кнуть
to get used (to), to get accustomed
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | привы́кнуть |
|---|---|
| Future, я | привы́кну |
| Future, ты | привы́кнешь |
| Future, он, она, оно | привы́кнет |
| Future, мы | привы́кнем |
| Future, вы | привы́кнете |
| Future, они | привы́кнут |
| Past masculine | привы́к |
| Past feminine | привы́кла |
| Past neuter | привы́кло |
| Past plural | привы́кли |
| Imperative singular | привы́кни |
| Imperative plural | привы́кните |
Imperfective: привыка́ть