поручи́ться
to warrant, to guarantee, to certify, to answer for, to vouch for
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | поручи́ться |
|---|---|
| Future, я | поручу́сь |
| Future, ты | пору́чишься |
| Future, он, она, оно | пору́чится |
| Future, мы | пору́чимся |
| Future, вы | пору́читесь |
| Future, они | пору́чатся |
| Past masculine | поручи́лся |
| Past feminine | поручи́лась |
| Past neuter | поручи́лось |
| Past plural | поручи́лись |
| Imperative singular | поручи́сь |
| Imperative plural | поручи́тесь |
Imperfective: руча́ться
Examples
- Я Поручу́сь за то, что .... — I will guarantee that ....
- Я поручи́лся за э́то голово́й. — I answered/vouched for it with my life; I staked my life on it.